KUNSTELING of CREANAAR?

10 jaar geleden kwam ik van de kunstacademie. En het werd al snel duidelijk: een echte kunstenaar huist er niet in mij. Nu kunnen we dus een discussie gaan voeren. Over wat er bedoeld wordt met een ‘echte’ kunstenaar. Gaan we niet doen….
Want ik heb denk ik een cliché denkbeeld over het fenomeen ‘kunstenaar’ , net zoals jullie waarschijnlijk.
En om mijzelf te verdedigen waarom ik wel een kunstenaar zou zijn, maar dan ‘anders’, niet zo’n cliché, dat heb ik ook wel een tijdje geprobeerd, maar ach, ik geef het gewoon op.
Ik ben gewoon geen kunstenaar, in de klassieke zin van het woord.

Wat ik wel ben? Nouhou…ik ben héél creatief, hou van beeldend scheppen, van mooie dingen maken en ik ben verdomd handig! Boven al, ben ik niet bang, bang om dingen gewoon aan te pakken.

Een verkleedkostuum maken voor de kids? Nooit gedaan? Nou en? Stukje stof van de markt en húp, de schaar erin.
In opdracht een schilderij van een drumstel maken? Eerste keer? Nou en? Gewoon “JA” zeggen, beamer lenen, schets maken en vertrouwen op mijn skills, want schilderen naar waarneming kan ik best.
Behangen? Oh ja, vroeger als kind mijn vader wel eens zien doen, dus dat kan ik ook wel. En gaat er een baan mis? Nou en? Gewoon nieuwe rol kopen.
En dit is een héle kleine greep van dingen doe ik gewoon aangepakt heb uit de tijd ZONDER internet of YouTube filmpjes!

Niet nodig om uit te leggen wat voor wereld voor mij open ging met dat medium! Echt eindeloze mogelijkheden! Ik kon álles leren!
Nou heb ik daar in dit leven geen tijd voor, dus beperk ik mij op dit moment tot vaardigheden op sieraden maken gebied.

Wat je helaas niet kan leren op YouTube? Of door het kijken naar mijn vader, als hij weer eens de radio uit elkaar haalde en ik mee kon kijken hoe hij de lampen verving en het draadje voor de zenderzoeker strak moest trekken? Of door met mijn moeder mee te kijken hoe ze Tom Yam maakte (=Thaise soep)?
Wat leer je zelfs niet op de kunstacademie? (Nee, ik heb niet gespijbeld en derhalve lessen op dit vlak gemist!)
Hoe wordt je zakelijk en commercieel (hè báh, vies woord…..zou dat het probleem zijn?) en hoe verkoop je je werk als creatieveling?

Nou is er geen probleem als je af en toe creaties verkoopt die je uit liefhebberij gemaakt hebt. Dat was voor mij ook in die 4 jaar dat ik sieraden maak geen issue. Maar op een gegeven moment bereikte ik het punt dat ik toch wat wilde met mijn sieraden maken (en liefst ook met mijn schilderen). Naar een hoger plan trekken zeg maar 🙂
Ik wil dat serieus gaan aanpakken en ontwikkelen.
En omdat ik sinds april een bedrijf heb, zal ik me toch meer moeten verdiepen in de marketing en mogelijk iets zakelijker en commercieel worden. Als ik tenminste wil dat mijn bedrijf langer bestaat dan 8 maanden in 2015….
Dat ontwikkelen gaat niet heel snel bij mij, maar er zit in ieder geval ontwikkeling in (tja, in mijn geval tel ik alle zegeningen, hoe klein ook :))

Prijzen bepalen…pfieuw….dat is écht een bevalling! Als je het voor ’t eggie moet doen! Prijzen bepalen….hè bah….moet dat?? ;P
Ja! Dat moet!

Ik heb natuurlijk in mijn omgeving en waar mogelijk in facebookgroepen dé vragen gesteld: “Hoe bepaal je de prijs voor een product?”
Het is dan heel grappig om te merken dat collega-creators ook worstelen met dit hobbeltje in onze carrières. De meesten “doen maar wat” 🙂
De  niet-hun-brood-verdienenden-met-creatief-werk weten daarentegen heel duidelijk een formule te produceren: “Oké, wat zijn je materiaalkosten? En wat is je uurloon? En hoe lang ben je ermee bezig?”
Euhmmm….??
Zo werkte dat dus niet voor mij! Uurloon? Ja, weet ik veel?? €10? €20? €30? €40? €100???? Geen idee!
Hoe lang ben ik ermee bezig??? Jeetje, ik heb niet echt geklokt, en sommige kunstenaars rekenen alle jaren van opleiding, research, oefenen, oefenen en nog eens oefenen mee (dus pakweg 46 jaar???)
Maar enfin, terug rekenend kwam ik in sommige gevallen op een uurloon van €2…..
Ja kijk, ik ben geen Achterlijke Jetje, dat snapte ik ook wel dat dát nergens op sloeg!
Dus zo langzamerhand ging ik dat eens concreter invullen: materiaalkosten en hoe lang was ik ergens mee bezig (en nee, ik tel die 46 jaar niet mee, hooguit 4 ;))
Uurloon, daar kan ik nog steeds niks mee.
Ik hanteer een moeilijkheidsgraad in welke vaardigheden ik toepas. Gewoon zelf bedacht hoor.
Want als ik echt moet uitrekenen wat bijvoorbeeld een sleutelhanger gaat kosten met de tijd die erin zit (uitzagen, vijlen, schuren, slagletters, polijsten, kleuren, leer knippen, gaten ponsen, de boel samen stellen, papier snijden, stempelen en in de verpakking doen…en die 46 jaar….) plus materiaalkosten…..dan denken jullie vast dat ie van goud is!

Ik denk dat ik nu in een formule heb (mede dankzij Frank) die past. In ieder geval bij mij!
En ik weet ook zeker dat het nog steeds betaalbare sieraden zijn die ik verkoop.
Mocht er wat veranderen in mijn opvattingen, dan pas ik het gewoon weer aan.
Gewoon niet bang zijn, zoals met die kostuums naaien, behangen, in opdracht schilderen……het is allemaal hetzelfde laken een pak!
Nou, hoe is dat voor een ontspannen benadering? Beter!!! Haha!

Zo langzamerhand ga ik dus van een niet-cliché kunstenaar naar een zakelijk, lichtelijk commerciële  (blijft een negatieve klank houden, dat woord, moet gewoon even slijten)
creativeling. Een KUNSTELING of CREANAAR 😀

Fijne dag!

Mar

Life goes on……of zoiets: Zilverklei, Designwezen markt en zilverdag Schoonhoven

En het is zo….LIFE GOES ON…

Ook al wil je het niet, heb je er geen energie meer voor of ben je gewoon te verdrietig. Alles gaat door.

In een eerdere blog had ik aangestipt dat er mogelijk een interessante blog zou zitten in mijn familieverhaal….
Dat feit blijft overeind, maar ik heb nu in de afgelopen 4 maanden 2 keer in een afscheidsrede ons familieverhaal “mogen” vertellen, dus die familiegeschiedenis kan me op het moment even gestolen worden.
Want wat is de actualiteit? In januari mijn zus overleden en begin mei mijn broer overleden. Beide aan dezelfde ziekte. Dat hakt er wel een beetje in….

Maar ja….life goes on…zeggen ze…
Dus dat betekent dat ook ik tijd en aandacht aan mijn toko moet besteden, ook al valt dat niet mee en voel ik me meer “voer voor psychologen” 😉
Genoeg gebeurt in de familiesfeer zou ik zo zeggen, maar ook op sieraden gebied! We gaan weer focussen.

WORKSHOP ZILVERKLEI 4 MEI 2015
Zoals gewoonlijk had ik op internet weer iets gevonden wat mij zo leuk leek om te doen! In eerste instantie dacht ik wederom: oooh…ik koop wat materiaal en ga aan de hand van informatie op het net en met behulp van video’s op YouTube me die vaardigheid eigen maken! Appeltje eitje…..

Haha! Euhm….na het zien van de filmpjes dacht ik: Nouuuu….laat ik tóch maar even een workshop volgen ergens 🙂
Na wat speuren waar ik het zo snel mogelijk kon volgen (want als ik het dan heb beslist, moet het ook NÚ!) en een lief slachtoffer (dankje Tina!) gevonden te hebben, die wel met mij mee wilde (de workshop ging door bij minimaal 2 personen) gingen wij op maandag 4 mei richting Purmerend.
En wat ís dat leuk zeg, dat zilverkleien!!
Wat is het? Hier volgt even een stukje ‘copy/paste’ tekst:

Zilverklei bestaat uit microscopisch kleine deeltjes zilver, organisch bindmiddel en water. Het water verdampt bij het drogen en het organisch bindmiddel vergaat bij het bakken, zodat er 99,9% zilver overblijft.
Zilverklei voelt aan als “gewone” klei en is ook op dezelfde manier te verwerken. Alleen de manier van bakken is anders. Dit kan in een (keramiek)oven (vanaf 650°C), met een (gas-)brander of op het fornuis.

Nou, dan weten jullie wel genoeg toch? 🙂

Het is wel moeilijker dan je denkt, helemaal niet zoiets als een asbak kleien!  Het is pietepeuteriger en delicater en het is niet eens echt met je handen te bewerken, omdat dat een uitdrogend effect heeft op de klei! Dus dat moest met een spateldingetje enzo. Plus je moet héél snel werken. Pfff….worstelmomentjes hadden we!
Maar wat een ontzettend mooi eindproduct krijg je! Je kan meer organische ontwerpen maken, ik vind het echt een toevoeging aan het edelsmeden. Maar ik heb begrepen dat in edelsmid-land nogal de neus opgehaald wordt voor deze manier van werken….omdat het geen ambacht is?? Hmmm….doet me denken aan schilderkunstenaars die het ‘not done’ vinden als je werkt vanaf een foto….alsof dat vals spelen is….zucht…
Anyway, Tina en ik hebben een hele leuke dag gehad bij de Zilvertuin in Purmerend. Les gehad van Brigitta Hendriks, een heel lieve, geduldige instructrice, wiens oren we van de hoofd konden vragen!
Het resultaat: ieder een mooie ring! Oh! En van het restje nog een leuke hanger 🙂

IMG_0685

 

DESIGNWEZEN MARKT 24 MEI 2015
Ja, ik had mij ook nog opgegeven voor de Designwezen markt in Haarlem. Een markt waar allemaal creatievelingen staan met hun met liefde gemaakte producten.

Eigenlijk kwam het niet helemaal uit voor mij. Vanwege het eerder genoemde familieverdriet en bijbehorende verlammende effecten.
Dus ik moest als een gek nog een eindspurt maken op gebied van productie maken en werken aan mijn display. Ik was niet helemaal tevreden, maar ik ging er maar gewoon voor.
En wat is het een leuke dag geworden zeg! We hadden stralend weer. Behalve dan als je achter de kraam stond, in de schaduw…stervenskoud 😉 Maar af en toe even opwarmen in de zon en dan ging het weer.
Ik had leuke buren: aan de ene kant BeSoapy, leuk jong stel met zelfgemaakte zeep en crème en aan de andere kant Pepa Canel, een dame die haar sporen verdiend heeft als costumière bij theater en ballet.
We hadden een klaptafel met stoelen mee, wijn toastjes en knabbels! Er was aanloop van mijn lieve familie en vrienden, dus het werd een gezellig feestje op het grasveld!
En ook nog wat verkocht! Al met al een geslaagde dag!

19418_10204321737144130_6479293001827690211_n

 

ZILVERDAG SCHOONHOVEN 25 mei 2015
Op tweede Pinksterdag was de Zilverdag in dé zilverhoofdstad van Nederland: Schoonhoven.
Met allemaal kramen en demonstraties van dé Vakschool Edelsmeden. Het was er beredruk, maar heel gezellig. Het is ook een pittoresk stadje, dat Schoonhoven.
Frank en ik hadden echt een leuk dagje uit 🙂
Ik heb er bij de groothandel in de outlet gereedschap gekocht en ook wat zilverdraad, want ik ben van plan een andere collectie ringen te maken. Veel inspiratie opgedaan en wie weet sta ik er volgend jaar ook?

IMG_0798

 

Nou, lieve mensen. het is hopelijk niet een stuk geworden waar geen doorkomen aan is! 🙂
Bedankt weer voor het langs wippen op mijn blog en misschien tot een volgende keer!

Hartelijke groetjes!

Mar

 

 

 

 

Van kralen op elastiek naar edelsmeden

Goedemorgen!

Het is vandaag wederom een mooie zonnige lentedag. Vanochtend mijn rondje buiten gedaan en nu aan de slag op mijn atelier.
Dat is namelijk zo’n beetje mijn voornemen. De dag beginnen met wat beweging, liefst in de buitenlucht en dan hard aan de (letterlijke) slag.
Gelukkig zijn voornemens er, om je er niet aan te houden, dus ipv aan de slag, had ik zin om een stukje te schrijven 🙂 Haha!
En vandaag wilde ik het hebben over het, vind ik, bijzondere fenomeen “ontwikkeling”

Het zaadje van het zelf sieraden maken, is gezaaid op mijn verjaardagspartijtje. Ja, echt een verjaardagspartijtje, zo ééntje die je organiseert voor je prinsesjes en prinsjes!

Met 10 vriendinnen/dochters deden we een workshop bij Beadazzled in Amsterdam. Hélemaal leuk vond ik dat! Zo’n winkel vol met om-hebberig-van-te-worden kralen en onderdelen. En dan mocht je iets uitzoeken om te maken en daar ben je dan met zijn allen een uurtje of 2 mee bezig. Was héél gezellig en geslaagd.
Enfin, de zin om meer te maken was geboren en zo kocht ik wat kralen en onderdelen. Niet al te moeilijk, gewoon met rond elastiek, beetje rijgen en voilà je hebt een armbandje. Al met al nogal ‘plastic’,  maar ik vond het resultaat heus niet minder mooi.

In een parallelle tussentijd was bij mij de belangstelling voor de energie van kristallen en edelstenen gewekt tijdens de meditatielessen. En toen was er daar dus de tip van Anna, mede meditatie cursiste, die me wees op de winkel waar je edelstenen kralen kon kopen.
Curly’s Beads, heet de winkel. Ze verkopen er kralen en onderdelen voor de doe-het-zelf sieradenmakers. Eigenaresse Vanessa van Arkel heeft in de loop van tijd heel wat tips en tricks met mij gedeeld over het ‘hoe en waarom’ en ik heb daar veel inspiratie opgedaan. De wrap armband heb ik onder andere bij haar voor het eerst gezien.

Dat was in het begin het materiaal waar ik mee werkte: edelstenen, metalen onderdelen, plat elastiek, koord en leren veters.

Ik wilde op den duur het liefst met edelmetaal, dus zilver werken. Want ik kreeg af en toe wel feedback dat de metalen onderdelen verkleurden. Wat op zich vrij normaal is en altijd afhankelijk van de zuurgraad van je huid en hoe je met de sieraden om gaat. Ermee douchen en parfum zijn  heel bevorderlijk voor het verkleuren van de onderdelen!
Dus ik ging beetje bij beetje over op het aanschaffen van echt zilver. Poeh, dat is wel even een andere prijsklasse voor de inkoop!
En wat bleek: zilver verkleurt dus ook…….jeetjemina, dat vond ik echt balen!
Als je zilveren sieraden niet draagt en niet luchtdicht in een zakje opbergt, wordt het zilver dus gewoon zwart. Weer wat geleerd….
Ondanks dat, vind ik het nog wel fijner om met zilver te werken. Maar ik werk nu gewoon met beide: metaal en zilver.

Werken met elastiek werd echter steeds minder. Ik maakte een ontwikkeling door dat ik meer met metaal ging werken. Metalen ringetjes, metaal draad…
“Dus” ik moest leren solderen van mezelf!
Aangezien ik redelijk autodidactisch ben ingesteld dacht ik dat ik dat wel zou kunnen met YouTube filmpjes. Want dat YouTube, daar staat werkelijk álles op! Had ik al verteld hoe lyrisch ik ben over YouTube??? Hahaha!
Serieus YouTube…..:D

Dat werd het dus niet, leren solderen via YouTube…..véééééls te eng! Ik moest les! Nou ja, en dan ga ik op mijn andere vriend “Google” kijken en toen was daar ineens: Vakschool Edelsmeden in Amsterdam!  Vorig jaar januari 2014 begonnen en wat vind ik het leuk!
Ik maakte mijn eigen oorbellen met edelstenen gezet in een zetting! En een eigen ring! Wauw, ik heb denk ik wel mijn ‘ding’ gevonden!
Mijn atelier is inmiddels uitgebreid met allerlei gereedschap op edelsmeden gebied. Dus ik zou in principe álles thuis kunnen maken.

Maar goed, wat ik dus bijzonder vind aan de ontwikkeling die je doormaakt, ‘mijn’ ontwikkeling eigenlijk, is dat er allemaal puzzelstukjes zijn die op je pad vallen en die dan uiteindelijk steeds meer vorm krijgen en dat je uiteindelijk doet wat je echt leuk vind om te doen! Je moet de stukjes denk ik wel oprapen 😉

Stap 2 wordt nu: hoe ga ik er mijn brood mee verdienen??? Voor die puzzel heb ik in ieder geval al 2 stukjes opgeraapt: inschrijving van mijn bedrijf bij de KvK én deze website gereanimeerd!
Wordt een interessante nieuwe ontwikkelingslijn voor mij!

Fijne dag allemaal!

 

IMG_0472

 

 

 

 

Bloggen over sieraden maken e.a. zaken

Bloggen over sieraden maken….wordt dat niet al teveel gedaan? Misschien wel, maar vooruit: hier nóg een blog erbij 🙂

Ik ben er nieuw in dat bloggen, dus zullen jullie, lezers of eigenlijk “toekomstige” lezers geduld met mij moeten hebben.

Misschien vind je het wel leuk om mijn stuntelige ontwikkelingen te volgen. In het bloggen, in het opzetten van mijn eigen bedrijf, wat ik sinds 2 april 2015 heb(!) in het maken van schilderijen en ander creatieve zaken

Nu eerst maar even een kennismakings-blogje

Mijn naam is Maria Anna Sroi de Bruyne, roepnaam Marian. Geboren als 7e kind (van de 8) uit een Indische vader en Thaise moeder. Er zit daar een heel interessante familiegeschiedenis verhaal achter. Maar dat komt in een ander blog. (Oeh, ik begin het nu al leuk te vinden dat bloggen, allemaal potentiële onderwerpen komen in mij op!)

Ik wil het nu even hebben over dat SROI, naam van mijn moeder, 1 van mijn doopnamen, 1 van de namen van mijn dochter en nu dan naam van mijn bedrijf en website!

Als laatbloeier heb ik de kunstacademie gedaan en heb daar leren tekenen en schilderen ‘naar waarneming’. Dat wil zeggen: je kijkt naar je onderwerp, om het even wat: stoel, tafel, bloem, gezicht, lichaam, landschap en maakt daar dan een waarheidsgetrouwe weergave van op je papier, doek, paneel enzovoort. Ik was er best goed in….al zeg ik het zelf 🙂 Maar kunstenaar vond en vind ik mezelf niet. Het werd daardoor niet het vak waar ik mijn brood mee kon verdienen.

Toen een paar jaar verder, kwam ik via meditatielessen in aanraking met leuke lieve dames en kristallen en edelstenen. Je kan namelijk kristallen ook ‘gebruiken’ bij meditaties. Ik leerde over de energie van de stenen en wat zij voor je kunnen doen. Naast die eigenschap zijn edelstenen natuurlijk gewoon erg mooi! En 1 van de meditatiedames (thank you Anna!) vertelde mij dat er in Alkmaar een winkeltje is, waar je edelstenen kralen kunt kopen! Dus daar heb ik mijn eerste edelstenen kralen gekocht en wat elastiek en metalen kralen en maakte mijn eerste armbandjes! Omdat ik een streng kocht, had ik ineens 2 dezelfde armbandjes…hmmm…beetje onnodig, dus gaf ik er eens 1 weg en verkocht er toen voor het eerst af en toe 1.
En zo was er ineens een nieuwe hobby geboren!
Leergierig als ik ben, wilde ik ook wel andere technieken leren. Internet en youtube waren en zijn mijn beste vrienden! (op dit vlak hoor! wees gerust real life dinnetjes!)
Dus ik ging kettelen, wrappen,met leer werken, macrameën, wire wrappen, met slagletters werken en “en passant’ op cursus edelsmeden, omdat ik vond dat ik moest leren solderen!
Ik vind het allemaal zo ontzettend leuk om te doen! En af en toe hield ik een inloop verkoop en dan verkocht ik wat, zodat ik weer geld had om te investeren.
Maar ik was ook grillig in mijn energie, dan stopte ik er heel veel tijd in en dan verkondigde ik weer aan Jan en alleman dat ik ging stoppen met sieraden en meer wilde schilderen.
Enfin…..een onrustige geest. 🙂

Tot vorige week….alle puzzelstukjes vielen op zijn plek. Ik ga mij inschrijven bij de Kamer van Koophandel! Ik ga een bedrijf (nee, geen ‘bedrijfJE’ zeggen Marian!:)) beginnen.
Ik ga een sieradenlijn opzetten! Ik ga workshops geven! Ik ga het gewoon DOEN!
Die inschrijving heeft voor de meeste mensen niks om het lijf, behalve dan een administratieve handeling….voor mij niet! Voor mij was het een mentale schop onder mijn kont en een energie-boost van hier tot Tokio! Hahaha!

Oké…..ik zou het hebben over SROI……;) Ach ja, als ik eenmaal ga tikken, is er geen houwen meer aan…

SROI dus

In het proces en ontwikkelen van mijzelf en activiteiten was ik steeds op zoek naar een passende naam! Veel inspiratie had ik niet, behalve dan ‘iets met mijn naam’ erin verwerkt. En de lading moest dan dekkend zijn voor ál mijn creatieve en kunstzinnige zaken. En na MAR Creations en ook nog een MbraceArt uitstapje is het dus SROI jewelry & art geworden
En dat was het laatste puzzelstukje: Sroi is dus de Thaise voornaam van mijn moeder en het betekent : “ketting” En dan niet een fietsketting of een kettingslot 🙂 maar zo 1 die je om je hals hangt: een collier, een sieraad!
Een toepasselijkere naam is er gewoon niet! Zeg nou zelf! 🙂